Blog

Kristien aan het woord

Molmento is de verwezenlijking van een droom, voor Kristien werd het zelfs een levensdoel. Dat besef zorgt af en toe voor gedachten die ze met jou wil delen. Maar het kan ook over iets alledaags gaan. Wat haar bezighoudt, lees je hier. 
geschreven door Kristien

Liefde in tijden van Corona

2020, het jaar waarin twee C-woorden erin slaagden allesoverheersend te zijn. Nu al acht maanden en het einde is nog niet in zicht. Het weegt, veel meer misschien dan tijdens de volledige lockdown een half jaar geleden. Toen was er nog hoop zoals in ‘ooit komt hier een einde aan’. Meer zelfs, ondanks de crisis genoten mensen er ook van om even uit de ratrace te stappen, terug te plooien in hun bubbel en tijd te maken voor dingen waar in ‘normale tijden’ te weinig tijd voor is. 


geschreven door Kristien

Over rust en stilte en nog zo van die dingen

Zo ongeveer wekelijks horen we het wel eens van onze gasten. ‘Het is hier zo rustig’ of ‘It’s oh so quiet here, so different…’. Niet eens zo verrassend als je weet dat we in een klein dorp wonen, drie kilometer van het centrum en weg van de toch wat drukkere doorgangsroute voor het verkeer. Waarschijnlijk zijn alleen de jaarlijkse kermisdagen eind augustus een welgekomen uitzondering in het gemoedelijke en rustige leventje van de gemiddelde dorpsbewoner.

geschreven door Kristien

Aardbeien en dankbaarheid

Toegegeven, de eerste week van de ‘blijf in uw kot’ periode was een echte rollercoaster voor mij. In tegenstelling tot restaurants en cafés waren B&B’s nog niet verplicht gesloten. Maar natuurlijk regende het annuleringen, was de ontbijtruimte elke dag een beetje meer leeg en hoorde ik vaste zakelijke gasten bij de check-out zeggen ‘hou je gezond en tot… ja, tot wanneer?’.

geschreven door Kristien

Onze wensen voor het nieuwe jaar

Eigenlijk hou ik – Kristien - helemaal niet van de feestdagen. Het ongemakkelijke gevoel van het begin van die periode kondigt zich in mijn geval al tegen het eind van de zomer aan, ergens september of ten laatste oktober, afhankelijk van de Indian Summer of de eerste vroege najaarsstorm. Samen met het korter worden van de dagen, bekruipt me dan het gevoel van ‘ik wou dat het alweer lente was, kunnen we die winter en dat kerstgedoe echt niet skippen?’.